ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΙΝΑ ΧΑΤΖΗΛΟΥΙΣ: “ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΞΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΚΟΥΒΑΛΑ ΧΡΟΝΟ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ”

2 March 2026

Συνέντευξη: Αγγελική Κερπιτσοπούλου

Η Ελίνα Χατζηλούις αγαπάει τη χειροτεχνία από παιδί. Από το 2004 ασχολείται με τις τέχνες μέσα από σεμινάρια δερματουργίας, μεταλλικής γλυπτικής, σχεδιασμού επίπλων και ανακύκλωσης. Το 2009 ξεκίνησε σπουδές στην παραγωγή και τον σχεδιασμό κοσμημάτων, και από τότε δημιουργεί συνεχώς, εξελίσσοντας το προσωπικό της ύφος. Για αρκετά χρόνια έζησε και εργάστηκε στην Τήνο, ένα νησί που την γέμισε έμπνευση και ηρεμία. Πλέον, έχει μεταφέρει το εργαστήριό της στην Αθήνα, στα Εξάρχεια, στην οδό Καλλιδρομίου 57, όπου λειτουργεί και το φυσικό της κατάστημα. Η γεωμετρία, η αντίθεση ανάμεσα στη φύση και την πόλη, αλλά και η εμπειρία της ως μαμά δίδυμων παιδιών —και μονογονέας— αποτελούν τη βασική πηγή της έμπνευσης της. Δημιουργεί κοσμήματα που αφηγούνται ιστορίες για ισορροπία, δύναμη και τρυφερότητα∙ μικρά κομμάτια τέχνης που κουβαλούν μέσα τους ρυθμό, μορφή και αίσθημα.

Πως πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το σχεδιασμό και τη δημιουργία κοσμημάτων; Ποια ήταν η στιγμή που το αποφάσισες και τι συντέλεσε σε αυτό;

Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα δημιουργούσα πράγματα με τα χέρια μου. Η ανάγκη αυτή για έκφραση υπήρχε μέσα μου από πολύ μικρή ηλικία, αλλά για χρόνια ακολούθησα έναν διαφορετικό επαγγελματικό δρόμο. Εργάστηκα από μικρή στον χώρο του τουρισμού και μάλιστα διατηρούσα τη δική μου επιχείρηση. Κάπου γύρω στα 23, όμως, συνειδητοποίησα ότι όσο κι αν αγαπούσα όσα είχα χτίσει, δεν θα ένιωθα ποτέ πραγματικά ολοκληρωμένη αν δεν ακολουθούσα το δημιουργικό κομμάτι του εαυτού μου. Αυτή η επίγνωση ήταν καθοριστική· με οδήγησε να κλείσω έναν κύκλο και να ανοίξω έναν νέο, πιο αυθεντικό για εμένα. Ξεκίνησα λοιπόν τη φοίτησή μου στην ειδικότητα του τεχνικού χειροποίητου κοσμήματος και στη συνέχεια προχώρησα στην παραγωγή και τον σχεδιασμό κοσμήματος. Από τότε, νιώθω ότι βρήκα τον δρόμο μου. Μπορείτε να βρείτε δημιουργίες μου και online : https://elinajewellery.com/

Από που αντλείς συνήθως έμπνευση για τα κοσμήματα που φτιάχνεις; Ποια είναι τα στάδια δημιουργίας που ακολουθείς;

Η έμπνευση για μένα βρίσκεται πραγματικά παντού — στις μορφές της φύσης, στους ανθρώπους, στις καθημερινές στιγμές, ακόμη και σε λεπτομέρειες που οι περισσότεροι προσπερνούν. Κάθε φορά κάτι διαφορετικό μπορεί να μου κινήσει το ενδιαφέρον και να γεννήσει μια ιδέα, οπότε και τα στάδια δημιουργίας διαμορφώνονται ανάλογα με το τι έχει προκύψει. Τελευταία, με συναρπάζει ιδιαίτερα η μέθοδος του χαμένου κεριού. Μου επιτρέπει να δημιουργώ πιο οργανικές, αφηρημένες φόρμες — έχει μια ελευθερία που αγαπώ και που με βοηθά να αφήνομαι περισσότερο στη διαδικασία. Άλλες φορές, πάλι, νιώθω την ανάγκη να στραφώ σε κάτι εντελώς διαφορετικό: πιο αυστηρές, καθαρές γεωμετρικές γραμμές, τις οποίες δουλεύω απευθείας πάνω στο μέταλλο χρησιμοποιώντας απλά εργαλεία. Αυτή η εναλλαγή με εκφράζει, με εξελίσσει και με κρατάει συνεχώς σε δημιουργική εγρήγορση.

Το κόσμημα αποτελεί μια μορφή τέχνης, μέσα από την οποία μαθαίνει κανείς πολλά στοιχεία αναφορικά με τον τόπο και το κοινωνικό/πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε. Σε επηρεάζει εσένα αυτό και αν ναι πως το εντάσσεις μέσα στο εκάστοτε πρότζεκτ σου;

Το κοινωνικό κομμάτι με επηρεάζει έντονα και είναι αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής μου σκέψης. Ζώντας μέσα σε μια πραγματικότητα που συχνά λειτουργεί σαν «τέρας», ενώ νιώθω δυναμική, ταυτόχρονα αισθάνομαι και πολύ αδύναμη απέναντί της. Αυτή η αντίφαση είναι κάτι που με καθορίζει και περνάει άμεσα στη δουλειά μου. Για εμένα, η τέχνη —και ειδικότερα το κόσμημα— συνδέεται βαθιά με τον τόπο και το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχω. Κάθε φορά που ξεκινάω να δημιουργώ ένα κόσμημα, λειτουργεί σαν μια μορφή διαφυγής από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Μέσα από τη διαδικασία της δημιουργίας απομακρύνομαι από αυτά, βρίσκω χώρο να αναπνεύσω και να μετασχηματίσω όσα με βαραίνουν σε κάτι χειροπιαστό. Το κόσμημα γίνεται έτσι ένα προσωπικό καταφύγιο, αλλά και ένας τρόπος να εκφράσω έμμεσα την ένταση, την πίεση και τις κοινωνικές αντιφάσεις που με περιβάλλουν.

Αυτή τη στιγμή διατηρείς χώρους σε Τήνο και Αθήνα. Πως προέκυψε αυτή η επιλογή και τι σου δίνει κάθε μια στο δημιουργικό σου κομμάτι;

Η σχέση μου με την Τήνο είναι βαθιά βιωματική. Από παιδί, όλα μου τα καλοκαίρια ήταν εκεί, λόγω της οικογενειακής επιχείρησης των γονιών μου, και το νησί αποτελεί κομμάτι της προσωπικής μου ιστορίας. Προσπάθησα δύο φορές να μείνω μόνιμα στην Τήνο, όμως συνειδητοποίησα ότι, όσο σημαντικός κι αν είναι αυτός ο τόπος για μένα, με περιόριζε — όχι μόνο στη δουλειά μου, αλλά κυρίως στον τρόπο που σκεφτόμουν και εξελισσόμουν δημιουργικά. Έτσι, επέστρεφα πάντα στον τόπο όπου γεννήθηκα, την Αθήνα. Η Αθήνα λειτουργεί για μένα ως ένας χώρος πιο ανοιχτός και απαιτητικός. Είναι ένα περιβάλλον που με πιέζει, αλλά ταυτόχρονα μου δίνει ελευθερία σκέψης και έντονα ερεθίσματα. Εκεί νιώθω ότι μπορώ να κινηθώ, να παρατηρήσω την κοινωνική πραγματικότητα και να την επεξεργαστώ δημιουργικά χωρίς περιορισμούς. Παρόλα αυτά, το δημιουργικό μου κομμάτι δεν σταμάτησε ποτέ — ούτε στην Τήνο ούτε στην Αθήνα. Υπήρχε πάντα, απλώς εκφραζόταν διαφορετικά σε κάθε τόπο. Σήμερα, η ύπαρξη και των δύο χώρων λειτουργεί συμπληρωματικά: η Τήνος παραμένει ένας τόπος μνήμης και προσωπικής αναφοράς, ενώ η Αθήνα είναι το σημείο όπου η σκέψη μου απελευθερώνεται και η δημιουργία παίρνει πιο ξεκάθαρη μορφή.

Υπάρχει κάποιο άλλο είδος τέχνης από το οποίο νιώθεις επηρεασμένη και είναι κομμάτι της καλλιτεχνικής σου ταυτότητας;

Με ελκύουν γενικότερα όλες οι χειρωνακτικές εργασίες. Οτιδήποτε δημιουργείται με τα χέρια έχει για μένα ιδιαίτερη αξία, γιατί κουβαλά χρόνο, φροντίδα και προσωπική ενέργεια. Από μικρή ένιωθα την ανάγκη να πιάνω υλικά, να τα επεξεργάζομαι, να δοκιμάζω, να μαθαίνω μέσα από την ίδια τη διαδικασία της κατασκευής. Αυτή η αγάπη για το χειροποίητο είναι βασικό κομμάτι.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον; Πως θα ήθελες ιδανικά να εξελίξεις τη δραστηριότητά σου;

Τα σχέδιά μου για το μέλλον είναι να κάνω όσα περισσότερα ταξίδια μπορώ, ώστε να συλλέγω εικόνες, εμπειρίες και ερεθίσματα χωρίς περιορισμούς. Στην πραγματικότητα όμως, αυτό που θα ήθελα περισσότερο είναι να μπορούμε απλώς να υπάρχουμε χωρίς άγχος, δίνοντας χώρο στη δημιουργικότητά μας να εκφραστεί ελεύθερα. Πιστεύω ότι μέσα από αυτή την ελευθερία γεννιούνται οι πιο αυθεντικές ιδέες και η ουσιαστική εξέλιξη.

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως για αυτή την συνομιλία.

Συνέντευξη:Αγγελική Κερπιτσοπούλου

Η Αγγελική Κερπιτσόπουλου σπούδασε Θεωρία και Ιστορία της Τέχνης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και συνέχισε με μεταπτυχιακά στη Μουσειολογία και στα Νέα Μέσα.

Την γοητεύει ο τρόπος που η τέχνη ανοίγει δρόμους επικοινωνίας και δημιουργεί συνδέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.

Εκτός από την αρθρογραφία της για τον πολιτισμό και τη δημιουργικότητα, έχει αναπτύξει και την προσέγγιση Art Beyond Critique, μια προσωπική πρακτική που προάγει την εμπειρία της τέχνης πέρα από την κριτική, με έμφαση στην έμπνευση και τη φαντασία.