ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΛΟΣΑΡ: “ΚΛΟΣΑΡ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕ ΦΟΒΑΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ,ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ,ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ “
Συνέντευξη : Κατερίνα Χατζηκωνσταντίνου
«Κλοσάρ» είναι ο περιπλανώμενος άνθρωπος της πόλης, μια φιγούρα που ζει στο περιθώριο των κοινωνικών συμβάσεων, συχνά χωρίς σταθερή στέγη, αλλά με έντονη αίσθηση ελευθερίας και προσωπικής διαδρομής. Στη σύγχρονη χρήση, η λέξη αποκτά και μια πιο συμβολική διάσταση, περιγράφοντας εκείνον που επιλέγει —ή αναγκάζεται— να κινηθεί έξω από τα καθιερωμένα, διατηρώντας μια ιδιαίτερη, αυθεντική σχέση με τον κόσμο γύρω του. Οι Κλοσάρ αποτελούνται από τον Άκη Γελαδάρα (κιθάρα), τον Γιάννη Τσιάτσο (λαούτο, φωνή), την Δήμητρα Βογιατζή (φωνή) και τον Θανάση Παπαγιάννη (κλαρίνο).
Μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών μουσικών διαδρομών, δημιουργούν έναν ανοιχτό ηχητικό χώρο όπου τα είδη δεν λειτουργούν ως όρια αλλά ως πρώτες ύλες. Δεν υπηρετούν ένα συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα· αντίθετα, περιπλανώνται ανάμεσα σε παραδόσεις και σύγχρονες φόρμες μπλέκοντας επιρροές και δημιουργώντας κάθε φορά νέες συνδέσεις. Η μουσική τους είναι αποτέλεσμα αυτής της διαρκούς κίνησης — μιας αναζήτησης που δεν καταλήγει, αλλά εξελίσσεται.
Επιλέξατε το όνομα «Κλοσάρ», μια λέξη με εικόνες περιπλάνησης και ελευθερίας. Είναι περισσότερο μια καλλιτεχνική ταυτότητα ή μια στάση ζωής που διαπερνά και τη μουσική σας;
Το όνομα «Κλοσάρ» είναι, πράγματι, μια λέξη που κουβαλά εικόνες περιπλάνησης και ελευθερίας αλλά και μια αίσθηση ότι δεν ανήκεις πουθενά απόλυτα. Θα λέγαμε πως πρόκειται για μια μείξη καλλιτεχνικής ταυτότητας και στάση ζωής. Ξεκίνησε από την ανάγκη μας να μην περιοριστούμε σε ένα είδος, να μην βάλουμε όρια στη δημιουργία μας, αλλά να κινηθούμε ελεύθερα, όπως ακριβώς κι ένας «κλοσάρ» κινείται από τόπο σε τόπο, από εμπειρία σε εμπειρία.
Για εμάς είναι πολύ σημαντικό ότι εκείνος που χαρακτηρίζεται «κλοσάρ» είναι εκείνος που δεν φοβάται να αλλάζει, να δοκιμάζει, να αμφισβητεί και να επαναπροσδιορίζεται. Επομένως, μιλάμε για μια φιγούρα που ζει έξω από στεγανά- όχι απαραίτητα από επιλογή, αλλά σίγουρα με συνείδηση και ελευθερία.
Αυτή η ιδέα διαπερνά και τη μουσική μας. Μας ενδιαφέρει βαθιά να εκφραζόμαστε αυθεντικά, είτε αυτό σημαίνει αλλαγή ύφους, είτε πειραματισμό, είτε ακόμα και παιχνίδι. Συνεπώς ναι, «Κλοσάρ» για εμάς είναι μια ταυτότητα που μας εκφράζει καλλιτεχνικά, αλλά και μια στάση ζωής που μας καθοδηγεί συνολικά.
Στη μουσική σας συνυπάρχουν όργανα και αναφορές από διαφορετικές παραδόσεις. Πότε νιώθετε ότι μια σύνθεση «δένεται» και πότε ότι χάνεται μέσα στην πολυφωνία;
Μια σύνθεση «δένεται» για εμάς όταν, παρά τις διαφορετικές επιρροές και τα ηχοχρώματα, υπάρχει ένας εσωτερικός άξονας που τα συγκρατεί όλα μαζί. Αυτό μπορεί να είναι μια ιδέα, ένας ρυθμός ή ακόμα και μια γενική ατμόσφαιρα. Δεν μας απασχολεί τόσο από που προέρχεται κάθε αναφορά, όσο το αν εξυπηρετεί αυτό που θέλουμε να πούμε την δεδομένη στιγμή.
Αντίθετα, νιώθουμε ότι μια σύνθεση «χάνεται» μέσα στην πολυφωνία όταν οι επιλογές γίνονται περισσότερο από ενθουσιασμό ή υπερφόρτωση ιδεών, χωρίς να υπάρχει ουσιαστική σύνδεση μεταξύ τους. Εκεί είναι που ο ήχος αρχίζει να γίνεται θολός, όχι απαραίτητα ηχητικά, αλλά νοηματικά- σαν να μιλούν πολλές φωνές ταυτόχρονα χωρίς να ακούγεται καθαρά καμία.
Είναι μια λεπτή ισορροπία. Ο πειραματισμός είναι βασικό κομμάτι της ταυτότητάς μας, αλλά εξίσου σημαντική είναι και η αίσθηση του μέτρου: να ξέρεις πότε να προσθέσεις και πότε να αφαιρέσεις, πότε το κομμάτι χρειάζεται γκάζι και πότε χώρο να αναπνεύσει.
Δεν φαίνεται να υπηρετείτε ένα συγκεκριμένο είδος. Αυτή η ελευθερία είναι συνειδητή επιλογή ή προκύπτει φυσικά από τις διαφορετικές διαδρομές των μελών της μπάντας;
Στην αρχή όλα προέκυψαν φυσικά. Είμαστε τέσσερις προσωπικότητες, με διαφορετικές επιρροές, ακούσματα και διαδρομές. Μέσα σε αυτή την ποικιλία, αφήσαμε την μουσική να εξελιχθεί από μόνη της- χωρίς να την κατατάξουμε κάπου- και κάθε στοιχείο βρήκε τη θέση του οργανικά. Έτσι, ο ήχος μας παρέμεινε ελεύθερος, όπως κι εμείς μέσα σ’ αυτόν.
Στην πορεία, βέβαια, αυτό έγινε συνειδητή στάση: να δίνουμε τον απαραίτητο χώρο σε κάθε διαφορετικό στοιχείο. Εκεί, ανάμεσα στην ποικιλία και την ομοιομορφία, νιώθουμε ειλικρινείς.
Το λαούτο και το κλαρίνο κουβαλούν έντονη παραδοσιακή μνήμη. Πώς τα τοποθετείτε σε ένα σύγχρονο ηχητικό περιβάλλον χωρίς να γίνονται «νοσταλγικά σύμβολα»;
Πράγματι, το κλαρίνο και το λαούτο είναι δυο μουσικά όργανα συνυφασμένα με την παράδοση, δικαίως θα λέγαμε. Παρόλα αυτά, δεν παύουν να είναι δυο ενεργά μέσα έκφρασης ικανά, όχι απλά να προσαρμοστούν, αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, να απογειώσουν αισθητικά και υφολογικά το εκάστοτε ηχητικό τοπίο. Και εδώ έγκειται η διαφορά: ο μουσικός- μέσα από την τεχνική, τη δυναμική αλλά και τα μέσα που διαθέτει- έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει το αποτέλεσμα σε κάτι πρωτότυπο και ενδιαφέρον, κι εμείς ποντάρουμε σε αυτό. Επομένως, η διαχείριση του ήχου είναι ικανή να αναδείξει τη χροιά, τις υφές και την ατμόσφαιρα με τρόπους που ένα όργανο, φαινομενικά πιο ταιριαστό, ίσως να μην κατάφερνε.
Ως σχήμα με βάση τη Θεσσαλονίκη, πόσο σας έχει επηρεάσει η πόλη- όχι μόνο μουσικά, αλλά και ως χώρος συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών;
Η Θεσσαλονίκη από μόνη της είναι μια πόλη γεμάτη διαφορετικούς ήχους και μουσικές: από έντονα παραδοσιακά, λαϊκά και ρεμπέτικα ακούσματα μέχρι πανκ, ροκ και πιο σύγχρονα πειραματικά στυλ. Το γεγονός ότι είναι μια αρκετά συμπαγής πόλη, σε φέρνει σε άμεση επαφή με κάθε επιρροή, μουσική και μη. Αυτή η πολυμορφία, μαζί με τις διαφορετικές κουλτούρες και τις καθημερινές συνήθειες των ανθρώπων της πόλης, έχει επηρεάσει και τον τρόπο που σκεφτόμαστε εμείς. Στη μουσική μας, επιδιώκουμε να ενσωματώνουμε γνωρίσματα από διάφορα είδη και εποχές, σε μια συμπεριληπτική προσέγγιση που αντανακλά την ίδια τη ζωή της πόλης.
Στις ζωντανές σας εμφανίσεις, αφήνετε χώρο για αυτοσχεδιασμό ή η δομή είναι πιο συγκεκριμένη; Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το «απρόβλεπτο» πάνω στη σκηνή;
Η δομή των κομματιών μας είναι συγκεκριμένη και υπάρχει πάντα μια βάση και μια κοινή γραμμή στην οποία πατάμε. Παρ’ όλα αυτά, σε μια live εμφάνιση το στοιχείο του απρόβλεπτου είναι πάντα παρόν. Δεν είναι κάτι που απλώς συμβαίνει αλλά κάτι που συχνά επιδιώκουμε καθώς, στην τελική, είναι και αυτό που διαχωρίζει μια ζωντανή εμφάνιση από μια ηχογράφηση. Ένα διαφορετικό γύρισμα της φωνής, μια νέα συγχορδία, ένα πιο ελεύθερο σόλο, είναι συστατικά που τα θέλουμε και τα επιζητούμε, αρκεί να συμβούν οργανικά.
Κάπου εκεί, βρίσκουμε τη μαγεία της στιγμής: εκεί που χρειάζεται να ακούμε ο ένας τον άλλον ουσιαστικά, να αντιδρούμε σε πραγματικό χρόνο και να χτίζουμε άμεση επικοινωνία πάνω στη σκηνή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, κρατάμε ζωντανή και αυθεντική τη μουσική μας ενώ παράλληλα επενδύουμε μακροπρόθεσμα στην μεταξύ μας χημεία.
Υπάρχει κάποια στιγμή- σε πρόβα ή live- όπου νιώσατε ότι η μουσική σας ξέφυγε από εσάς και απέκτησε δική της πορεία;
Κάποια στιγμή, στο κλείσιμο ενός live, στο τελευταίο τραγούδι, συμφωνήσαμε να κλείσουμε ηχεία και κονσόλα και να τραγουδήσουμε «σκέτα». Ήδη, από ώρα, είχαμε νιώσει την κοινή ενέργεια στον κόσμο και την αίσθηση της παρέας. Έτσι κι έγινε· Όλοι στον χώρο μοιραστήκαμε την στιγμή τραγουδώντας «…Σβήστε τα φώτα, σβήστε το φεγγάρι…». Ήταν από τις φορές που αισθανθήκαμε την δύναμη μιας μουσικής που δεν ήταν δική μας, ήταν όλων. Και είναι μεγάλη ανταμοιβή να συνειδητοποιείς ότι αυτό που κάνεις βρίσκει δρόμο στους άλλους.
Αν η μουσική σας ήταν μια διαδρομή μέσα στην πόλη, θα είχε κατεύθυνση ή θα ήταν μια ανοιχτή περιπλάνηση χωρίς προορισμό;
Αν η μουσική μας ήταν διαδρομή στην πόλη, θα έμοιαζε περισσότερο με απλή βόλτα, με σκοπό να αναπνεύσεις βαθιά και να κοιτάξεις γύρω σου. Σύντομα συνειδητοποιείς ότι η ίδια η περιπλάνηση μοιάζει από μόνη της με έναν πολύ σημαντικό προορισμό και ότι οι στάσεις που θα κάνεις ή οι περαστικοί που θα συναντήσεις είναι ίσως τα πιο πολύτιμα σημεία της διαδρομής.
Οι Κλοσάρ δεν αναζητούν ένα σταθερό σημείο· κινούνται διαρκώς, όπως και η μουσική τους. Σε μια εποχή που συχνά απαιτεί σαφείς ταυτότητες και κατηγορίες, εκείνοι επιλέγουν το ενδιάμεσο — τον χώρο όπου οι ήχοι συναντιούνται, συγκρούονται και τελικά συνυπάρχουν.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη τους δύναμη να βρίσκεται ακριβώς εκεί: στην απόφαση να παραμένουν «σε κίνηση».
Συνέντευξη : Κατερίνα Χατζηκωνσταντίνου / Αρχισυντάκτρια
Ακολουθήστε μας
Καθώς και κανάλι στο youtube: : https://www.youtube.com/@thessculture-b4p με ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις αλλά και ποικίλα αφιερώματα.
